H Υεμένη μετατρέπεται σε νεκροταφείο μισθοφόρων!
Εφιαλτικές εξελίξεις και παρασκήνιο που προκαλεί τρόμο στη διεθνή κοινότητα εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή, καθώς πληροφορίες και βίντεο-σοκ που διαρρέουν στο διαδίκτυο κάνουν λόγο για μια τεράστια στρατιωτική επιχείρηση μεταφοράς δεκάδων χιλιάδων μισθοφόρων, βυθίζοντας την περιοχή στο απόλυτο χάος!
Την ίδια στιγμή, οι Houthis ελέγχουν απόλυτα τα πολεμικά δρώμενα, με την Υεμένη να μετατρέπεται σε νεκροταφείο μισθοφόρων!
Σε κάθε περίπτωση, οι ισλαμιστές συσπειρώνονται, με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για κάλεσμα Erdogan, με την ταυτόχρονη διεξαγωγή επιχειρήσεων ψευδούς σημαίας, όπως το υποτιθέμενο χτύπημα στη Μέκκα - ιερό τόπο για τους σουνίτες μουσουλμάνους.
Ειδικότερα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως Hana Salkhed, Sham Post, Aleppo Plus+, Homs Ain Al-Hadath, Afrin Kurdistan και Syria Pulse Street έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ανατριχιαστικό βίντεο.
Σε αυτό, ετοιμοπόλεμοι μαχητές μέσα σε τάφρους απαγγέλλουν τις τελευταίες τους προσευχές πριν από μια τρομακτική έκρηξη που καταπίνει τα πάντα.
Οι ισχυρισμοί που συνόδευαν το υλικό ήταν καταιγιστικοί: «Μισθοφόροι μαχητές στάλθηκαν από το συριακό Υπουργείο Άμυνας για να πολεμήσουν στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας εναντίον των Houthis».
Ανώνυμες αναφορές μιλούν για περισσότερους από 24.000 Σύρους μισθοφόρους τζιχαντιστές, που έχουν ήδη φτάσει στην Υεμένη τις τελευταίες δύο εβδομάδες, κατόπιν τριμερούς συναίνεσης Συρίας, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας!
Παρά τις προσπάθειες διασταύρωσης και τις αναφορές ομάδων ελέγχου (όπως η πλατφόρμα Fariq) που υποστηρίζουν ότι το συγκεκριμένο βίντεο είναι παλαιότερο (από μάχες στο Indlib το 2020), η οσμή ενός τεράστιου παρασκηνίου παραμένει έντονη!
Καλά ενημερωμένη συριακή πηγή προέβη σε αποκαλύψεις-σεισμό στο πρακτορείο ειδήσεων Al-Ma'alama, αποκαλύπτοντας μια άκρως απόρρητη συνάντηση ασφαλείας υψηλού επιπέδου.
Σύμφωνα με την πηγή: Στη μυστική συνάντηση συμμετείχαν αξιωματούχοι ασφαλείας των ΗΠΑ, συνοδευόμενοι από τον απεσταλμένο του προέδρου των ΗΠΑ Tom Park, καθώς και ανώτατοι αξιωματούχοι ασφαλείας από τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία.
Από τη συριακή πλευρά συμμετείχαν ο αρχηγός του επιτελείου του συριακού στρατού Ali Al-Naasan, ο υπουργός Εξωτερικών Asa'ad Al-Shaibani και ο Abu Bakr Al-Homsi.
Συμφωνήθηκε η άμεση μεταφορά 3.500 μισθοφόρων από συριακές ένοπλες φατρίες προς την Υεμένη.
Η πρώτη παρτίδα περιλαμβάνει 1.200 μαχητές, ενώ οι υπόλοιποι θα αποσταλούν σε δύο διαδοχικά κύματα.
«Τουρίστες» του θανάτου και εκπαίδευση από Τούρκους και Αζέρους
Το σχέδιο μεταφοράς προκαλεί παγκόσμιο δέος: Οι μαχητές θα μεταφέρονται από αεροδρόμια της Συρίας στην Άγκυρα και από εκεί στη Σαουδική Αραβία υπό την κάλυψη «τουριστών», όπου και θα εξοπλίζονται πλήρως από τις σαουδαραβικές δυνάμεις.
Στη συνέχεια, θα λαμβάνουν εντατική στρατιωτική εκπαίδευση από αξιωματικούς της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν πριν ριχτούν στην αδίστακτη μάχη των μετώπων της Υεμένης!
Παράλληλα, διεθνή μέσα όπως η Asharq Al-Awsat θυμίζουν ότι η Τουρκία έχει ήδη στείλει στο παρελθόν πάνω από 20.000 Σύριους μισθοφόρους σε Αζερμπαϊτζάν και Λιβύη, με τα γραφεία στρατολόγησης στη βόρεια Συρία να δουλεύουν πυρετωδώς.
Η φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή φουντώνει εκ νέου, με τα σύνορα να καταργούνται και τους μισθοφόρους να μετατρέπονται σε πιόνια μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής σκακιέρας!
Δοκιμάζεται το σύμφωνο της Μέκκας
Όπως γίνεται αντιληπτό, σε μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί κινδυνεύει να μετατραπεί η νεοσυσταθείσα αμυντική συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν, το διαβόητο «Σύμφωνο της Μέκκας», το οποίο οι γείτονες μας το ανέμιζαν με καμάρι…
Όπως αποκαλύπτει σε άρθρο-σοκ ο γνωστός Τούρκος αναλυτής Murat Yetkin, η νέα αυτή αρχιτεκτονική ασφαλείας βρίσκεται πλέον ενώπιον της πρώτης της εφιαλτικής δοκιμασίας, καθώς οι ανελέητες επιθέσεις των Houthi από την Υεμένη εναντίον σαουδαραβικών στόχων πιέζουν την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ να πάρουν μια απόφαση που όμως μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες.
Η συμφωνία, που υπεγράφη μόλις τον Αύγουστο με στόχο τη «συλλογική αποτροπή», ορίζει ότι κάθε επίθεση σε ένα από τα μέλη αποτελεί απειλή για όλα.
Ωστόσο, ο Murat Yetkin χτυπά την καμπάνα του κινδύνου: η γραμμή μεταξύ «κοινής άμυνας» και «κοινού πολέμου» είναι εξαιρετικά λεπτή και επικίνδυνη.
Αν η Τουρκία και το Πακιστάν περιοριστούν σε απλή παροχή αεράμυνας, η συμμαχία θα καταρρεύσει ως αναξιόπιστη από την πρώτη μέρα.
Αν όμως τουρκικά και πακιστανικά μαχητικά αεροσκάφη αρχίσουν να βομβαρδίζουν στόχους στην Υεμένη, τότε η περιφερειακή σύγκρουση θα κλιμακωθεί ακαριαία σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο τεραστίων διαστάσεων.
Ο Murat Yetkin υπενθυμίζει την τραυματική εμπειρία της Άγκυρας το 2012, όταν το NATO απέστειλε πυραύλους Patriot για την προστασία των τουρκικών συνόρων από τη Συρία, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά να εμπλακεί στον πόλεμο.
Σήμερα, το Riyadh αισθάνεται την ίδια απομόνωση και απαιτεί πλήρη στήριξη.
Αύριο Υεμένη, μετά Ινδία ή Ιράν…
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο που υπογραμμίζει ο Τούρκος αναλυτής είναι η «επικίνδυνη γκρίζα ζώνη» στην οποία εισέρχεται η συμμαχία:
Εάν ένα μέλος μπορεί να μετατρέψει μια τοπική σύγκρουση σε πόλεμο για όλους, το Σύμφωνο της Μέκκας μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό παράσυρσης σε γενικευμένη αιματοχυσία.
Σήμερα το πρόβλημα είναι οι Houthi, αύριο μπορεί να είναι μια πολεμική σύγκρουση Πακιστάν-Ινδίας, μια στρατιωτική κρίση της Τουρκίας ή ένας απευθείας πόλεμος Σαουδικής Αραβίας και Ιράν.
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε τεντωμένο σχοινί.
Εάν η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ παρασυρθούν στον βάλτο της Υεμένης, το Σύμφωνο της Μέκκας δεν θα λειτουργήσει ως ασπίδα αποτροπής, αλλά ως ο καταλύτης για μια ανεξέλεγκτη στρατιωτική ανάφλεξη που θα παρασύρει ολόκληρη την περιοχή στον όλεθρο.
Γιατί η Τουρκία δεν θα εμπλακεί
Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Mustafa Enes Sen, κατά το Σαββατοκύριακο 11–13 Σεπτεμβρίου, οι Houthis της Υεμένης κατέλαβαν το λιμάνι Mocha στην Ερυθρά Θάλασσα και το νησί Perim, ολοκληρώνοντας την κατάληψη των ακτών της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα και ενισχύοντας τον έλεγχό τους στα Στενά Bab al Mandab.
Η Σαουδική Αραβία αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία ενός κρίσιμου πετρελαιαγωγού, ο οποίος είχε καταστεί μία από τις κύριες διόδους της χώρας προς τη θάλασσα μετά το κλείσιμο των Στενών του Hormuz από το Ιράν.
Τα κράτη έχουν διεξαγάγει πολέμους για πολύ μικρότερες αφορμές και αυξάνεται η ανησυχία για έναν ακόμη διεθνή χερσαίο πόλεμο στην Υεμένη. Από τότε που υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, υπάρχει ο φόβος ότι το σύμφωνο θα μπορούσε να παρασύρει την Τουρκία και άλλες χώρες στη σύγκρουση, εάν το Riyadh αισθανθεί υποχρεωμένο να επέμβει. Μια σαουδαραβική εκστρατεία, σε κάθε περίπτωση, κάθε άλλο παρά βέβαιη είναι. Ο συνασπισμός που διεξήγαγε τον προηγούμενο πόλεμο στην Υεμένη έχει διαλυθεί και το γεγονός ότι το Ριάντ στρέφεται στην Ουάσιγκτον αντί στους εταίρους του στη Μέκκα είναι ενδεικτικό.
Ακόμη και αν ξεκινούσε μια τέτοια σαουδαραβική εκστρατεία, η Τουρκία έχει ελάχιστο ενθουσιασμό για την εμπλοκή της σε έναν πόλεμο στην Υεμένη.
Η Υεμένη δεν αποτελεί κύριο θέατρο επιχειρήσεων για την Τουρκία
Στην τρέχουσα κρίση, η προσοχή της Τουρκίας δεν είναι στραμμένη στην Υεμένη αλλά κυρίως στο Ιράν.
Η Άγκυρα απέχει σχεδόν 3.000 χιλιόμετρα από τη Σαναά, την πρωτεύουσα της Υεμένης, και ο πόλεμος δεν αποτελεί άμεση απειλή για κάποιο ζωτικό τουρκικό συμφέρον.
Η διακοπή της ροής σαουδαραβικού πετρελαίου προς τις παγκόσμιες αγορές και οι υψηλότερες τιμές ενέργειας προκαλούν προβλήματα, αλλά δεν αποτελούν κάτι που αφορά ειδικά την Τουρκία.
Ο πόλεμος στο Ιράν και ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης στον Κόλπο έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα για την Άγκυρα από ό,τι τα γεγονότα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η κλιμάκωση στην Υεμένη αποτελεί εν μέρει προέκταση του πολέμου στο Ιράν.
Παρά την αντιπαλότητά τους, η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζει την Τουρκία ως εχθρικό μέρος στην τρέχουσα σύγκρουση και οι δύο πλευρές διατηρούν μια άτυπη συνεννόηση ως προς τη θέση της Τουρκίας.
Η Άγκυρα εκτίμησε από νωρίς ότι το ιρανικό καθεστώς θα επιβίωνε του πολέμου και έχει τοποθετηθεί έτσι ώστε να διατηρήσει τις σχέσεις της με την κυβέρνηση που αναμένει ότι θα παραμείνει στην εξουσία.
Εάν η Τουρκία εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας, θα δημιουργήσει μακροχρόνιες τριβές με το Ιράν και θα μπορούσε να εκθέσει την ίδια σε ιρανικά αντίποινα.
Η Τουρκία δεν είναι πιθανό να ακολουθήσει τυφλά τη Σαουδική Αραβία
Παρότι οι Σαουδάραβες ενδέχεται να επικαλεστούν τη συμφωνία της Μέκκας για να ζητήσουν στρατιωτική βοήθεια, αυτή στην πραγματικότητα δεν υποχρεώνει την Τουρκία να πολεμήσει.
Κατ’ αρχάς, η συμφωνία της Μέκκας δεν είναι μια απολύτως δεσμευτική συνθήκη τύπου ΝΑΤΟ, αλλά, όπως έχω υποστηρίξει στο παρελθόν, μια έκφραση καλής θέλησης.
Το κατά πόσον το έγγραφο είναι νομικά δεσμευτικό είναι, σε κάθε περίπτωση, άσχετο για την Άγκυρα.
Καμία κυβέρνηση στην Τουρκία —ούτε, άλλωστε, οπουδήποτε αλλού— δεν στέλνει στρατεύματα χιλιάδες χιλιόμετρα πέρα από τα σύνορά της απλώς και μόνο επειδή μια συνθήκη το καλεί να το πράξει. Η σημερινή τουρκική ηγεσία είναι γνωστή για τον πραγματισμό της και όχι για την προθυμία της να τηρεί κατά γράμμα μια διεθνή δέσμευση εις βάρος των δικών της συμφερόντων.
Δεν προκαλεί έκπληξη, επομένως, ότι ο διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου Mohamed ibn Salman φέρεται να πίεζε τον πρόεδρο Donald Trump —και όχι τους συμμάχους του στη συμφωνία της Μέκκας ή τα άλλα κράτη του Κόλπου— για αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον της οργάνωσης, κάτι που ο Trump αρνήθηκε, προσφέροντας αντ' αυτού υποστήριξη σε επίπεδο πληροφοριών και στοχοποίησης.
Ακόμη και αν εμπλακεί, ο ρόλος της Τουρκίας θα περιοριστεί στην τεχνική υποστήριξη
Εάν η Άγκυρα αποφάσιζε να εμπλακεί, η συνεισφορά της θα περιοριζόταν κατά κύριο λόγο στην τεχνική υποστήριξη. Η Τουρκία δείχνει ελάχιστη διάθεση να αναπτύξει μάχιμα στρατεύματα πέρα από τα άμεσα σύνορά της, δηλαδή στη Συρία, το Ιράκ ή την Κύπρο.
Οι υπερπόντιες αναπτύξεις της έχουν γενικά λάβει τη μορφή παροχής συμβουλών και εκπαίδευσης και όχι μάχιμης δράσης. Στο Αφγανιστάν, τα τουρκικά στρατεύματα είχαν μη μάχιμο ρόλο στην Καμπούλ.
Στη Λιβύη, η Άγκυρα παρείχε συμβουλευτική και τεχνική βοήθεια στην κυβέρνηση της Τρίπολης. Στη Σομαλία, όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη υπερπόντια στρατιωτική βάση της, η μάχιμη συνεισφορά της περιορίστηκε σε αεροπορικές επιδρομές.
Στον πόλεμο του Karabach, παρείχε τεχνική βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν. Όπου απαιτούνταν άμεσες χερσαίες μάχες, η Τουρκία βασίστηκε σε Σύρους μαχητές που στρατολογήθηκαν από τη SADAT, μια τουρκική ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας συγκρίσιμη με τη διαβόητη ρωσική Ομάδα Wagner, για να πολεμήσουν για λογαριασμό της στη Λιβύη και στο Καραμπάχ.
Εάν χρειαστεί, η Τουρκία πιθανότατα θα ακολουθήσει παρόμοιο μοτίβο στην Υεμένη. Η Τουρκία είναι ήδη σημαντικός προμηθευτής όπλων της Σαουδικής Αραβίας.
Η σύμβαση ύψους περίπου 3 δισ. δολαρίων για τα Akıncı, την οποία το Riyadh υπέγραψε το 2023, περιλάμβανε εκπαίδευση, τεχνική υποστήριξη και συμπαραγωγή, και τα σαουδαραβικά πληρώματα χειρίζονται πλέον τα αεροσκάφη μόνα τους.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Houthis κατέρριψαν ένα τέτοιο τουρκικής παραγωγής και σαουδαραβικής χρήσης Akıncı πάνω από την Αλ-Τζαούφ στα τέλη Ιουλίου. Η Άγκυρα θα μπορούσε να παράσχει πιο προηγμένα συστήματα, να στείλει συμβούλους και να βοηθήσει στη χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της.
Ωστόσο, είναι απίθανο να στείλει μάχιμα στρατεύματα.
Οι περισσότεροι Τούρκοι, και ιδιαίτερα η βάση του AKP, θα αντιτίθεντο στην εμπλοκή στην Υεμένη
Η εσωτερική πολιτική στην Τουρκία θα αποτελούσε ένα ακόμη εμπόδιο, αν και όχι ανυπέρβλητο.
Η κυβέρνηση του AKP θα δυσκολευόταν να παρουσιάσει έναν μακρινό πόλεμο ως αποδεκτό στο εσωτερικό της ακροατήριο. Ένας πόλεμος στην Υεμένη θα ήταν βαθιά αντιδημοφιλής στη βάση του κυβερνώντος AKP, η οποία θα θεωρούσε μια τέτοια τουρκική στρατιωτική ανάπτυξη ως ένοπλη αντιπαράθεση με ομοθρήσκους μουσουλμάνους.
Οι Houthis είναι Ζαΐντίτες, το δόγμα των οποίων θεωρείται το πλησιέστερο μεταξύ των σιιτικών κλάδων προς το σουνιτικό Ισλάμ, ενώ η δηλωμένη αντίθεση του κινήματος προς το Ισραήλ έχει απήχηση στη βάση του AKP.
Παρότι η πολεμική αντιπαράθεση με ομοθρήσκους μουσουλμάνους σε μια άλλη χώρα μπορεί να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για την ηγεσία του AKP, θα απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια, με τις επόμενες προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν το 2028, για να πειστούν οι Τούρκοι πολίτες να πολεμήσουν «τον πόλεμο κάποιου άλλου».
Η συμφωνία της Μέκκας έχει προκαλέσει για την Τουρκία περισσότερη ανησυχία από όση δικαιολογεί. Δεν αλλάζει ούτε το τι επιδιώκει η Τουρκία ούτε το τι είναι διατεθειμένη να πράξει.
Δεν θα ήταν συνετό για τους Σαουδάραβες να βασιστούν στους Τούρκους για να πολεμήσουν έναν πόλεμο στην Υεμένη.
Εάν τελικά υπάρξει σαουδαραβική εκστρατεία, θα είναι κυρίως υπόθεση του Ριάντ να τη διεξαγάγει και της Ουάσιγκτον να την καταστήσει δυνατή.
Μια αλλαγή στην πορεία του πολέμου, όπως μια άμεση απειλή για τα τουρκικά συμφέροντα ή μια πίεση που η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να αποκρούσει, θα μπορούσε ωστόσο να αλλάξει τον υπολογισμό της.
Υπό τις σημερινές συνθήκες, όμως, η Τουρκία πιθανότατα θα παράσχει τεχνική υποστήριξη, όπλα και μισθοφόρους, αλλά κατά τα άλλα θα παραμείνει εκτός των μαχών.
www.bankingnews.gr
Την ίδια στιγμή, οι Houthis ελέγχουν απόλυτα τα πολεμικά δρώμενα, με την Υεμένη να μετατρέπεται σε νεκροταφείο μισθοφόρων!
Σε κάθε περίπτωση, οι ισλαμιστές συσπειρώνονται, με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για κάλεσμα Erdogan, με την ταυτόχρονη διεξαγωγή επιχειρήσεων ψευδούς σημαίας, όπως το υποτιθέμενο χτύπημα στη Μέκκα - ιερό τόπο για τους σουνίτες μουσουλμάνους.
Houthis attack Mecca. How can all of Islam NOT DECLARE HOLY WAR on the Houthi. Where are the calls for Jihad. Where are the suicide bombers going to blow up Houthis and their masters the Iranians. Where are the Islamic leaders call for Death to the Houthi, Death to Iran. pic.twitter.com/sTMAvubSux
— Tom (@RedRock86325) September 17, 2026
The leader of Yemen's Houthis has denied the group targeted the city of Mecca in Saudi Arabia
— Middle East Eye (@MiddleEastEye) September 18, 2026
More here ⤵️https://t.co/ry6cm4A9Ly
Ειδικότερα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως Hana Salkhed, Sham Post, Aleppo Plus+, Homs Ain Al-Hadath, Afrin Kurdistan και Syria Pulse Street έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ανατριχιαστικό βίντεο.
Σε αυτό, ετοιμοπόλεμοι μαχητές μέσα σε τάφρους απαγγέλλουν τις τελευταίες τους προσευχές πριν από μια τρομακτική έκρηξη που καταπίνει τα πάντα.
Οι ισχυρισμοί που συνόδευαν το υλικό ήταν καταιγιστικοί: «Μισθοφόροι μαχητές στάλθηκαν από το συριακό Υπουργείο Άμυνας για να πολεμήσουν στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας εναντίον των Houthis».
Ανώνυμες αναφορές μιλούν για περισσότερους από 24.000 Σύρους μισθοφόρους τζιχαντιστές, που έχουν ήδη φτάσει στην Υεμένη τις τελευταίες δύο εβδομάδες, κατόπιν τριμερούς συναίνεσης Συρίας, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας!
Παρά τις προσπάθειες διασταύρωσης και τις αναφορές ομάδων ελέγχου (όπως η πλατφόρμα Fariq) που υποστηρίζουν ότι το συγκεκριμένο βίντεο είναι παλαιότερο (από μάχες στο Indlib το 2020), η οσμή ενός τεράστιου παρασκηνίου παραμένει έντονη!
Καλά ενημερωμένη συριακή πηγή προέβη σε αποκαλύψεις-σεισμό στο πρακτορείο ειδήσεων Al-Ma'alama, αποκαλύπτοντας μια άκρως απόρρητη συνάντηση ασφαλείας υψηλού επιπέδου.
Σύμφωνα με την πηγή: Στη μυστική συνάντηση συμμετείχαν αξιωματούχοι ασφαλείας των ΗΠΑ, συνοδευόμενοι από τον απεσταλμένο του προέδρου των ΗΠΑ Tom Park, καθώς και ανώτατοι αξιωματούχοι ασφαλείας από τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία.
Από τη συριακή πλευρά συμμετείχαν ο αρχηγός του επιτελείου του συριακού στρατού Ali Al-Naasan, ο υπουργός Εξωτερικών Asa'ad Al-Shaibani και ο Abu Bakr Al-Homsi.
Συμφωνήθηκε η άμεση μεταφορά 3.500 μισθοφόρων από συριακές ένοπλες φατρίες προς την Υεμένη.
Η πρώτη παρτίδα περιλαμβάνει 1.200 μαχητές, ενώ οι υπόλοιποι θα αποσταλούν σε δύο διαδοχικά κύματα.
«Τουρίστες» του θανάτου και εκπαίδευση από Τούρκους και Αζέρους
Το σχέδιο μεταφοράς προκαλεί παγκόσμιο δέος: Οι μαχητές θα μεταφέρονται από αεροδρόμια της Συρίας στην Άγκυρα και από εκεί στη Σαουδική Αραβία υπό την κάλυψη «τουριστών», όπου και θα εξοπλίζονται πλήρως από τις σαουδαραβικές δυνάμεις.
Στη συνέχεια, θα λαμβάνουν εντατική στρατιωτική εκπαίδευση από αξιωματικούς της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν πριν ριχτούν στην αδίστακτη μάχη των μετώπων της Υεμένης!
Παράλληλα, διεθνή μέσα όπως η Asharq Al-Awsat θυμίζουν ότι η Τουρκία έχει ήδη στείλει στο παρελθόν πάνω από 20.000 Σύριους μισθοφόρους σε Αζερμπαϊτζάν και Λιβύη, με τα γραφεία στρατολόγησης στη βόρεια Συρία να δουλεύουν πυρετωδώς.
Η φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή φουντώνει εκ νέου, με τα σύνορα να καταργούνται και τους μισθοφόρους να μετατρέπονται σε πιόνια μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής σκακιέρας!
Δοκιμάζεται το σύμφωνο της Μέκκας
Όπως γίνεται αντιληπτό, σε μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί κινδυνεύει να μετατραπεί η νεοσυσταθείσα αμυντική συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν, το διαβόητο «Σύμφωνο της Μέκκας», το οποίο οι γείτονες μας το ανέμιζαν με καμάρι…
Όπως αποκαλύπτει σε άρθρο-σοκ ο γνωστός Τούρκος αναλυτής Murat Yetkin, η νέα αυτή αρχιτεκτονική ασφαλείας βρίσκεται πλέον ενώπιον της πρώτης της εφιαλτικής δοκιμασίας, καθώς οι ανελέητες επιθέσεις των Houthi από την Υεμένη εναντίον σαουδαραβικών στόχων πιέζουν την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ να πάρουν μια απόφαση που όμως μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες.
Η συμφωνία, που υπεγράφη μόλις τον Αύγουστο με στόχο τη «συλλογική αποτροπή», ορίζει ότι κάθε επίθεση σε ένα από τα μέλη αποτελεί απειλή για όλα.
Ωστόσο, ο Murat Yetkin χτυπά την καμπάνα του κινδύνου: η γραμμή μεταξύ «κοινής άμυνας» και «κοινού πολέμου» είναι εξαιρετικά λεπτή και επικίνδυνη.
Αν η Τουρκία και το Πακιστάν περιοριστούν σε απλή παροχή αεράμυνας, η συμμαχία θα καταρρεύσει ως αναξιόπιστη από την πρώτη μέρα.
Αν όμως τουρκικά και πακιστανικά μαχητικά αεροσκάφη αρχίσουν να βομβαρδίζουν στόχους στην Υεμένη, τότε η περιφερειακή σύγκρουση θα κλιμακωθεί ακαριαία σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο τεραστίων διαστάσεων.
Ο Murat Yetkin υπενθυμίζει την τραυματική εμπειρία της Άγκυρας το 2012, όταν το NATO απέστειλε πυραύλους Patriot για την προστασία των τουρκικών συνόρων από τη Συρία, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά να εμπλακεί στον πόλεμο.
Σήμερα, το Riyadh αισθάνεται την ίδια απομόνωση και απαιτεί πλήρη στήριξη.
Αύριο Υεμένη, μετά Ινδία ή Ιράν…
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο που υπογραμμίζει ο Τούρκος αναλυτής είναι η «επικίνδυνη γκρίζα ζώνη» στην οποία εισέρχεται η συμμαχία:
Εάν ένα μέλος μπορεί να μετατρέψει μια τοπική σύγκρουση σε πόλεμο για όλους, το Σύμφωνο της Μέκκας μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό παράσυρσης σε γενικευμένη αιματοχυσία.
Σήμερα το πρόβλημα είναι οι Houthi, αύριο μπορεί να είναι μια πολεμική σύγκρουση Πακιστάν-Ινδίας, μια στρατιωτική κρίση της Τουρκίας ή ένας απευθείας πόλεμος Σαουδικής Αραβίας και Ιράν.
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε τεντωμένο σχοινί.
Εάν η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ παρασυρθούν στον βάλτο της Υεμένης, το Σύμφωνο της Μέκκας δεν θα λειτουργήσει ως ασπίδα αποτροπής, αλλά ως ο καταλύτης για μια ανεξέλεγκτη στρατιωτική ανάφλεξη που θα παρασύρει ολόκληρη την περιοχή στον όλεθρο.
Γιατί η Τουρκία δεν θα εμπλακεί
Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Mustafa Enes Sen, κατά το Σαββατοκύριακο 11–13 Σεπτεμβρίου, οι Houthis της Υεμένης κατέλαβαν το λιμάνι Mocha στην Ερυθρά Θάλασσα και το νησί Perim, ολοκληρώνοντας την κατάληψη των ακτών της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα και ενισχύοντας τον έλεγχό τους στα Στενά Bab al Mandab.
Η Σαουδική Αραβία αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία ενός κρίσιμου πετρελαιαγωγού, ο οποίος είχε καταστεί μία από τις κύριες διόδους της χώρας προς τη θάλασσα μετά το κλείσιμο των Στενών του Hormuz από το Ιράν.
Τα κράτη έχουν διεξαγάγει πολέμους για πολύ μικρότερες αφορμές και αυξάνεται η ανησυχία για έναν ακόμη διεθνή χερσαίο πόλεμο στην Υεμένη. Από τότε που υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, υπάρχει ο φόβος ότι το σύμφωνο θα μπορούσε να παρασύρει την Τουρκία και άλλες χώρες στη σύγκρουση, εάν το Riyadh αισθανθεί υποχρεωμένο να επέμβει. Μια σαουδαραβική εκστρατεία, σε κάθε περίπτωση, κάθε άλλο παρά βέβαιη είναι. Ο συνασπισμός που διεξήγαγε τον προηγούμενο πόλεμο στην Υεμένη έχει διαλυθεί και το γεγονός ότι το Ριάντ στρέφεται στην Ουάσιγκτον αντί στους εταίρους του στη Μέκκα είναι ενδεικτικό.
Ακόμη και αν ξεκινούσε μια τέτοια σαουδαραβική εκστρατεία, η Τουρκία έχει ελάχιστο ενθουσιασμό για την εμπλοκή της σε έναν πόλεμο στην Υεμένη.
Η Υεμένη δεν αποτελεί κύριο θέατρο επιχειρήσεων για την Τουρκία
Στην τρέχουσα κρίση, η προσοχή της Τουρκίας δεν είναι στραμμένη στην Υεμένη αλλά κυρίως στο Ιράν.
Η Άγκυρα απέχει σχεδόν 3.000 χιλιόμετρα από τη Σαναά, την πρωτεύουσα της Υεμένης, και ο πόλεμος δεν αποτελεί άμεση απειλή για κάποιο ζωτικό τουρκικό συμφέρον.
Η διακοπή της ροής σαουδαραβικού πετρελαίου προς τις παγκόσμιες αγορές και οι υψηλότερες τιμές ενέργειας προκαλούν προβλήματα, αλλά δεν αποτελούν κάτι που αφορά ειδικά την Τουρκία.
Ο πόλεμος στο Ιράν και ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης στον Κόλπο έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα για την Άγκυρα από ό,τι τα γεγονότα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η κλιμάκωση στην Υεμένη αποτελεί εν μέρει προέκταση του πολέμου στο Ιράν.
Παρά την αντιπαλότητά τους, η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζει την Τουρκία ως εχθρικό μέρος στην τρέχουσα σύγκρουση και οι δύο πλευρές διατηρούν μια άτυπη συνεννόηση ως προς τη θέση της Τουρκίας.
Η Άγκυρα εκτίμησε από νωρίς ότι το ιρανικό καθεστώς θα επιβίωνε του πολέμου και έχει τοποθετηθεί έτσι ώστε να διατηρήσει τις σχέσεις της με την κυβέρνηση που αναμένει ότι θα παραμείνει στην εξουσία.
Εάν η Τουρκία εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας, θα δημιουργήσει μακροχρόνιες τριβές με το Ιράν και θα μπορούσε να εκθέσει την ίδια σε ιρανικά αντίποινα.
Η Τουρκία δεν είναι πιθανό να ακολουθήσει τυφλά τη Σαουδική Αραβία
Παρότι οι Σαουδάραβες ενδέχεται να επικαλεστούν τη συμφωνία της Μέκκας για να ζητήσουν στρατιωτική βοήθεια, αυτή στην πραγματικότητα δεν υποχρεώνει την Τουρκία να πολεμήσει.
Κατ’ αρχάς, η συμφωνία της Μέκκας δεν είναι μια απολύτως δεσμευτική συνθήκη τύπου ΝΑΤΟ, αλλά, όπως έχω υποστηρίξει στο παρελθόν, μια έκφραση καλής θέλησης.
Το κατά πόσον το έγγραφο είναι νομικά δεσμευτικό είναι, σε κάθε περίπτωση, άσχετο για την Άγκυρα.
Καμία κυβέρνηση στην Τουρκία —ούτε, άλλωστε, οπουδήποτε αλλού— δεν στέλνει στρατεύματα χιλιάδες χιλιόμετρα πέρα από τα σύνορά της απλώς και μόνο επειδή μια συνθήκη το καλεί να το πράξει. Η σημερινή τουρκική ηγεσία είναι γνωστή για τον πραγματισμό της και όχι για την προθυμία της να τηρεί κατά γράμμα μια διεθνή δέσμευση εις βάρος των δικών της συμφερόντων.
Δεν προκαλεί έκπληξη, επομένως, ότι ο διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου Mohamed ibn Salman φέρεται να πίεζε τον πρόεδρο Donald Trump —και όχι τους συμμάχους του στη συμφωνία της Μέκκας ή τα άλλα κράτη του Κόλπου— για αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον της οργάνωσης, κάτι που ο Trump αρνήθηκε, προσφέροντας αντ' αυτού υποστήριξη σε επίπεδο πληροφοριών και στοχοποίησης.
Ακόμη και αν εμπλακεί, ο ρόλος της Τουρκίας θα περιοριστεί στην τεχνική υποστήριξη
Εάν η Άγκυρα αποφάσιζε να εμπλακεί, η συνεισφορά της θα περιοριζόταν κατά κύριο λόγο στην τεχνική υποστήριξη. Η Τουρκία δείχνει ελάχιστη διάθεση να αναπτύξει μάχιμα στρατεύματα πέρα από τα άμεσα σύνορά της, δηλαδή στη Συρία, το Ιράκ ή την Κύπρο.
Οι υπερπόντιες αναπτύξεις της έχουν γενικά λάβει τη μορφή παροχής συμβουλών και εκπαίδευσης και όχι μάχιμης δράσης. Στο Αφγανιστάν, τα τουρκικά στρατεύματα είχαν μη μάχιμο ρόλο στην Καμπούλ.
Στη Λιβύη, η Άγκυρα παρείχε συμβουλευτική και τεχνική βοήθεια στην κυβέρνηση της Τρίπολης. Στη Σομαλία, όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη υπερπόντια στρατιωτική βάση της, η μάχιμη συνεισφορά της περιορίστηκε σε αεροπορικές επιδρομές.
Στον πόλεμο του Karabach, παρείχε τεχνική βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν. Όπου απαιτούνταν άμεσες χερσαίες μάχες, η Τουρκία βασίστηκε σε Σύρους μαχητές που στρατολογήθηκαν από τη SADAT, μια τουρκική ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας συγκρίσιμη με τη διαβόητη ρωσική Ομάδα Wagner, για να πολεμήσουν για λογαριασμό της στη Λιβύη και στο Καραμπάχ.
Εάν χρειαστεί, η Τουρκία πιθανότατα θα ακολουθήσει παρόμοιο μοτίβο στην Υεμένη. Η Τουρκία είναι ήδη σημαντικός προμηθευτής όπλων της Σαουδικής Αραβίας.
Η σύμβαση ύψους περίπου 3 δισ. δολαρίων για τα Akıncı, την οποία το Riyadh υπέγραψε το 2023, περιλάμβανε εκπαίδευση, τεχνική υποστήριξη και συμπαραγωγή, και τα σαουδαραβικά πληρώματα χειρίζονται πλέον τα αεροσκάφη μόνα τους.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Houthis κατέρριψαν ένα τέτοιο τουρκικής παραγωγής και σαουδαραβικής χρήσης Akıncı πάνω από την Αλ-Τζαούφ στα τέλη Ιουλίου. Η Άγκυρα θα μπορούσε να παράσχει πιο προηγμένα συστήματα, να στείλει συμβούλους και να βοηθήσει στη χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της.
Ωστόσο, είναι απίθανο να στείλει μάχιμα στρατεύματα.
Οι περισσότεροι Τούρκοι, και ιδιαίτερα η βάση του AKP, θα αντιτίθεντο στην εμπλοκή στην Υεμένη
Η εσωτερική πολιτική στην Τουρκία θα αποτελούσε ένα ακόμη εμπόδιο, αν και όχι ανυπέρβλητο.
Η κυβέρνηση του AKP θα δυσκολευόταν να παρουσιάσει έναν μακρινό πόλεμο ως αποδεκτό στο εσωτερικό της ακροατήριο. Ένας πόλεμος στην Υεμένη θα ήταν βαθιά αντιδημοφιλής στη βάση του κυβερνώντος AKP, η οποία θα θεωρούσε μια τέτοια τουρκική στρατιωτική ανάπτυξη ως ένοπλη αντιπαράθεση με ομοθρήσκους μουσουλμάνους.
Οι Houthis είναι Ζαΐντίτες, το δόγμα των οποίων θεωρείται το πλησιέστερο μεταξύ των σιιτικών κλάδων προς το σουνιτικό Ισλάμ, ενώ η δηλωμένη αντίθεση του κινήματος προς το Ισραήλ έχει απήχηση στη βάση του AKP.
Παρότι η πολεμική αντιπαράθεση με ομοθρήσκους μουσουλμάνους σε μια άλλη χώρα μπορεί να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για την ηγεσία του AKP, θα απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια, με τις επόμενες προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν το 2028, για να πειστούν οι Τούρκοι πολίτες να πολεμήσουν «τον πόλεμο κάποιου άλλου».
Η συμφωνία της Μέκκας έχει προκαλέσει για την Τουρκία περισσότερη ανησυχία από όση δικαιολογεί. Δεν αλλάζει ούτε το τι επιδιώκει η Τουρκία ούτε το τι είναι διατεθειμένη να πράξει.
Δεν θα ήταν συνετό για τους Σαουδάραβες να βασιστούν στους Τούρκους για να πολεμήσουν έναν πόλεμο στην Υεμένη.
Εάν τελικά υπάρξει σαουδαραβική εκστρατεία, θα είναι κυρίως υπόθεση του Ριάντ να τη διεξαγάγει και της Ουάσιγκτον να την καταστήσει δυνατή.
Μια αλλαγή στην πορεία του πολέμου, όπως μια άμεση απειλή για τα τουρκικά συμφέροντα ή μια πίεση που η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να αποκρούσει, θα μπορούσε ωστόσο να αλλάξει τον υπολογισμό της.
Υπό τις σημερινές συνθήκες, όμως, η Τουρκία πιθανότατα θα παράσχει τεχνική υποστήριξη, όπλα και μισθοφόρους, αλλά κατά τα άλλα θα παραμείνει εκτός των μαχών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών